Zapomniane nauki Starożytności Astrologia i Alchemia

Astronomia wyparła Astrologię i mieni się nauką o Niebie i o prawach rządzących Niebem. Mieni się też nauką o Wszechświecie o Galaktykach, gwiazdach i planetach. Astronomia „wtłoczyła” w nasze umysły odległości niekiedy w milionach lat świetnych jakie dzielą gwiazdy i gwiazdozbiory. Astronomia twierdzi, że oddziaływanie Zodiaku na CZŁOWIEKA to bzdura, a położenie planet nie ma żadnego wpływu na psychikę i na to jacy jesteśmy. W Astrologii Żywioły Ogień, Powietrze, Woda i Ziemia decydowały w dużej mierze o charakterze Człowieka, te same żywioły odgrywały też zasadniczą rolę w Alchemii. Prawidła Alchemii przekazał Ludzkości Hermes po trzykroć wielki w swojej Szmaragdowej Tablicy. Nastąpiło oddzielenie Ducha od Materii, dlatego też dzisiejsza Chemia ma niewiele wspólnego z dawną Alchemią. Starożytni wiedzieli jaki wpływ mają żywioły i planety na naszego Ducha. Starożytni tez znali subtelne oddziaływanie materii na Ducha. Dla Starożytnych Duch stanowił łączność z materią. Chociaż dzisiejsza farmaceutyka(chemia) leczy wiele chorób to jednak na każdej ulotce lekarstwa jest napisane „Przed użyciem zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu”
Bardzo podobne rozważania n/t astrologii, alchemii i żywiołów prowadzi Gregg Braden w swoim „Kodzie Boga”

Od Adama do Hermesa: opowieści o zakazanych tajemnicach
Aż do narodzin biologii molekularnej w dwudziestym wieku, koncepcja, że człowiek składa się z najprostszych pierwiastków, „z prochu ziemi”, stanowiła podstawowe założenie na temat naszego pochodzenia. Chyba najwcześniejsze tradycje opisujące ten związek wywodzą się ze starożytnej alchemii. W najprostszym ujęciu, alchemię
można zdefiniować jako filozofię natury. Można opisać ją także jako wykorzystanie tej filozofii do przemiany, czyli transmutacji jednej formy materii w drugą.
Legenda głosi, że alchemiczne tajemnice Nieba i Ziemi zostały pierwotnie odsłonięte przed pierwszym przedstawicielem naszego gatunku, Adamem. Opisując sam proces, w wyniku którego powstał, hebrajska tradycja głosi, że anioł
powitał Adama u bram Edenu i objaśnił mu tajemnice Kabały oraz pierwiastków. Obiecał mu także, że kiedy człowiek opanuje mądrość tych „natchnionych sztuk”, klątwa zakazanego owocu zostanie zdjęta i będzie mógł powrócić do
„Ogrodu Pana” 80.
Chociaż źródło bardziej tradycyjnych form alchemii pozostaje niejasne 81, początki tej starożytnej nauki łączy się zwykle z legendarną postacią egipskiego Thotha, znanego również jako Tehuti i Djehuti. Jego podobiznę umieszczano
na murach świątyń i papirusach, przedstawiając go jako mężczyznę o głowie długodziobego ibisa, a jego mądrości przypisywano wiele osiągnięć, które wyróżniły Egipt na tle innych ówczesnych cywilizacji. Oprócz wprowadzenia pisma,
prawa i medycyny w starożytnym Egipcie, mistyczne tradycje głoszą, że Thoth ujawnił też alchemiczne tajemnice natury.
Podobno mądrość tajemnic Thotha została spisana w 42 księgach, które później włączono w oddzielne teksty, znane jako Szmaragdowe Tablice Kiedy wiedza egipska została zasymilowana przez Greków, tradycje alchemiczne nadal się rozwijały, a Thoth stał się znany jako grecki mistrz praw hermetycznych, Hermes Trismegistus (to znaczy „po trzykroć narodzony”). Kilka tradycji hermetycznych, na przykład medycyna homeopatyczna opierająca się na zasadach
„podobne leczy podobne” i „jak na górze, tak na dole”, przetrwało do dnia dzisiejszego. Z tego rodzaju legend wynika, że alchemia jest jedną z dwóch najstarszych nauk znanych ludzkości. Drugą jest badanie ciał niebieskich, znane jako astrologia. Obie uważano za boskie klucze do ocalenia człowieka przed „upadkiem”,
który, jak nam przekazano, miał miejsce na początku dziejów.
Starożytne teksty o pierwszych naukach
Na najbardziej podstawowym poziomie filozofia starożytnej alchemii wydaje się bardzo podobna do współczesnej praktyki przekształcania i łączenia ziemskich pierwiastków w nowe i użyteczne wytwory – do dzisiejszej chemii. Niewątpliwie
wiedza alchemików posłużyła za łącznik między najdawniejszym pojmowaniem natury i współczesnymi naukami. Chociaż sama alchemia została zastąpiona przez swoją potomkinię chemię, ostatnie odkrycia wskazują, że subtelne
związki opisane pierwotnie językiem alchemicznym mogły ulec zatarciu we współczesnych tłumaczeniach.
Z perspektywy zarówno alchemii, jak i astrologii, nauki, które z nich wyewoluowały, łącznie z chemią, fizyką i astronomią, są niepełne. Do niedawna każda z nich koncentrowała się na fizycznych aspektach swoich badań – na tym,
co możemy „zobaczyć” – w znacznym stopniu ignorując przy tym pola subtelnej energii odpowiedzialne za narodziny gwiazd i zachowanie atomów. Chociaż nauka okazała się skuteczna, jeśli chodzi o przemianę formy istniejącej materii
– przykładem jest łączenie pierwiastków w celu stworzenia trwalszych i lżejszych metali – dopiero w ostatnich latach dwudziestego wieku poważnie zwrócono uwagę na niewidoczne cechy pierwiastków. Uznając efekty ich „niewidzialnego”
pola, współczesna nauka, na przykład fizyka kwantowa, dopiero teraz zaczyna potwierdzać współzależną naturę elementów stworzenia i znaczenie tych tak głęboko zakorzenionych powiązań w życiu człowieka.
Alchemia Ognia, Powietrza i Wody
Niektórym osobom już samo słowo alchemia przywodzi na myśl obraz brodatego maga z pomroków historii, pracującego w zimnym, pozbawionym okien pomieszczeniu ukrytym w czeluściach średniowiecznego zamku, w otoczeniu
suszonych części zwierząt i ogrzewanych kolb wypełnionych tajemniczymi płynami. Obraz ten jest w znacznej mierze konsekwencją sposobu, w jaki współczesne kino i powieści przedstawiają alchemików. W najstarszych i najbardziej szanowanych tradycjach w historii odkrywamy dzisiaj teksty opisujące użyteczne sposoby łączenia wytworów natury.
Z glinianych tabliczek, murów świątyń, pieczołowicie wykonanych zwojów, a także z podań dowiedzieliśmy się, że podstawy alchemii były znane zarówno Fenicjanom, Babilończykom i Chaldejczykom, jak i w krajach Orientu, w Rzymie
i w Grecji. Ogólnie rzecz biorąc, podstawą badań alchemicznych było jedno prawo, głoszące, że nasz świat i wszystko, co się na nim znajduje, składa się z trzech prostych żywiołów. Żywiołami tymi, dobrze znanymi adeptom świętych tradycji,
są Ogień, Powietrze i Woda. Choć brakowało naukowego słownictwa, żeby opisać tę wiedzę, alchemicy zrobili, co w ich mocy, żeby zachować i przekazać mądrość, którą posiedli, a która już w ich czasach miała status starożytnej. Gdybyśmy
zdołali „przetłumaczyć” najprostsze koncepcje związane z Ogniem, Powietrze Powietrzem i Wodą na ich odpowiedniki we współczesnej chemii, jakie tajemnice odkrylibyśmy w tych starożytnych formułach?

Ten wpis został opublikowany w kategorii ., Człowiek, Kosmos, Matrix. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s