„My z Kosmosu” -35 lat później

W tym roku mija 35 lat jak ukazała się książka popularnonaukowa Arnolda Mostowcza pt My z Kosmosu. Pisze o tym dlatego, że większość sensacyjnych jak na lata 80-te spraw nie znalazła do tej pory satysfakcjonującego wyjaśnienia. Pierwsza sprawa i chyba najważniejsza to odpowiedź na pytanie: Dlaczego Amerykanie tak nagle zaprzestali lotów na Księżyc? Odpowiedź udzielona przez autora My z Kosmosu była jedna. Każdemu z lotów misji Apollo towarzyszyły przeloty UFO a na Księżycu były bazy obcych cywilizacji. Obecnie wypowiedzi astronautów programu Apollo potwierdzają te przypuszczenia. Kolejna sprawa to mapy admirała tureckiego Pri Reisa sporządzone na podstawie dużo starszych map. Brak wyjaśnień historycznych dla faktu że na mapach Pri Reisa są zaznaczone brzegi Antarktydy i są one pozbawione zlodowacenia- czyli jest to dowód że Ziemia razem z zamieszkującymi ją ludźmi podlegała przebiegunowaniu. Kolejna zasygnalizowana przez Arnolda Mostowicza sprawa to słynne czarne kamienie z Ica, na których są wykonane rysunki operacji chirurgicznych i przedstawione są sylwetki ludzi i dinozaurów, co świadczy o tym że ludzie i dinozaury żyły na planecie Ziemia w tej samej chwili. Autor wspomina również o anomaliach w Trójkącie Bermudzkim-obecnie można już starać się wyjaśnić to zjawisko. W rejonie Trójkąta Bermudzkiego następują zakłócenia pola magnetycznego, biorąc pod uwagę tzw. rzekomy eksperyment filadelfijski i eksperymenty Nikola Tesli już wiadomo, że silne zakłócenia pola magnetycznego albo wytwarzanie pola o indukcji rzędu kilkuset Gausów prawdopodobnie może powodować zaburzenia czasoprzestrzeni. Zmiana pola magnetycznego wokół przelatujących pojazdów UFO może też powodować zakłócenia w funcjonowaniu sieci elektrycznych. To tylko zaledwie ułamek spraw poruszonych pracy Arnolda Mostowicza My z Kosmosu 35 lat temu…

My z Kosmosu

Ten wpis został opublikowany w kategorii .. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

4 odpowiedzi na „„My z Kosmosu” -35 lat później

  1. Pingback: Gazeta Polska - “My z Kosmosu” -35 lat później

  2. Mezamir pisze:

    Dlaczego Amerykanie tak nagle zaprzestali lotów na Księżyc?

    05.21.11 Z siedziby Yamarajy słońce podróżuje do Nimlocani, siedziby Varuny, stamtąd do Vibhavari, siedziby boga księżyca, a stamtąd ponownie do siedziby Indry. W podobny sposób pojawia się w sferze niebiańskiej i zachodzi – aby pojawić się ponownie – księżyc razem z innymi gwiazdami i planetami.

    05.21.11 Znaczenie: W Bhagavad-gicie (10.21) Krsna mówi, naksatra-nam aham śaśi: „Spośród gwiazd jestem Księżycem”. Dowodzi to, że księżyc jest podobny do innych gwiazd. Literatura wedyjska informuje nas, że w tym wszechświecie jest jedno słońce, które się porusza. Teoria zachodnia mówiąca, że wszystkie ciała świetlne na niebie są różnymi słońcami, nie znajduje potwierdzenia w literaturze wedyjskiej. Ani też nie możemy przyjąć, że te ciała świetlne są słońcami innych wszechświatów, gdyż każdy wszechświat pokryty jest różnymi powłokami materialnych elementów i wskutek tego – chociaż wszechświaty są zlepione razem – z tego wszechświata nie możemy dostrzec innych. Innymi słowy, wszystko co widzimy, znajduje się w tym jednym wszechświecie. W każdym wszechświecie jest jeden Pan Brahma i są też inni półbogowie na innych planetach, ale jest tylko jedno słońce.

    05.22.08 Ponad promieniami słonecznymi, w odległości 100 000 yojanów [800 000 mil], znajduje się księżyc, który podróżuje z prędkością szybszą od prędkości słońca. W ciągu 2 księżycowych okresów 2-tygodniowych, księżyc przemierza jednostkę równą jednej samvatsarze słonecznej, w ciągu 2 i ¼ dnia przemierza miesiąc słoneczny, a w ciągu 1 dnia przemierza 2-tygodniowy okres słoneczny.

    05.22.08 Znaczenie: Kiedy weźmiemy pod uwagę, że księżyc znajduje się 100 000 yojanów, czyli 800 000 mil, ponad promieniami słonecznymi, jest to zastanawiające, czy możliwe były współczesne wycieczki na księżyc. Ponieważ księżyc jest tak daleko, jest to wątpliwym misterium, jak statki kosmiczne mogły się tam udać. Współczesne obliczenia naukowe raz po raz ulegają zmianom i dlatego są niepewne. Musimy przyjąć obliczenia literatury wedyjskiej. Obliczenia wedyjskie są stałe; astronomiczne obliczenia sporządzone bardzo dawno temu i zapisane w literaturze wedyjskiej są poprawne nawet dzisiaj. Dla innych może to pozostać tajemnicą, czy lepsze są obliczenia wedyjskie, czy współczesne ale jeśli chodzi o nas, my przyjmujemy obliczenia wedyjskie za poprawne.

    05.22.09 Kiedy księżyca przybywa, codziennie zwiększają się jego świecące części i w ten sposób stwarza on dzień dla półbogów i noc dla pitów. Gdy jednakże księżyc ubywa, jest to noc dla półbogów i dzień dla pitów. W ten sposób księżyc przechodzi przez każdą konstelację gwiazd w ciągu 30 muhurt [cały dzień – 24 godz.]. Księżyc jest źródłem nektariańskiego chłodu, który wpływa na wzrost zbóż i z tego względu bóg księżyca uważany jest za życie wszystkich żywych istot. Wskutek tego zwany jest Jivą, główną żywą istotą w tym wszechświecie.

    05.22.10 Ponieważ księżyc pełen jest wszelkich potencjalnych mocy, reprezentuje wpływ Najwyższej Osoby Boga. Księżyc jest bóstwem przewodnim każdego umysłu i dlatego bóg księżyca zwany jest Manomayą. A ponieważ obdarza mocą wszystkie zioła i rośliny, znany jest też Annamayą. Amrtamayą jest zwany z tego względu, że jest źródłem życia wszystkich żywych istot. Księżyc sprawia przyjemność półbogom, pitom, istotom ludzkim, zwierzętom, ptakom, gadom, drzewom, roślinom i wszystkim innym żywym istotom. Obecność księżyca zadowala wszystkich. Dlatego jest on też zwany Sarvamayą [wszechprzenikającym].

    05.22.11 200 000 yojanów [1 600 000 mil] ponad księżycem znajduje się wiele gwiazd. Z woli Najwyższej Osoby Boga są one przymocowane do koła czasu i tak obracają się one, mając górę Sumeru po swej prawej stronie, a ich ruch jest odmienny od ruchu słońca. Jest 28 ważnych gwiazd, na czele z Abhijit.

    05.22.11 Znaczenie: Gwiazdy, o których tutaj mowa, znajdują się 1 600 000 mil ponad słońcem, a zatem 4 000 000 mil ponad Ziemią.

    candrama manaso jataś caksoh suryo ajayata. śrotradayaś ca pranaś ca mukhad agnir ajayata. narayanad brahma, narayanad rudro jayate, narayanat prajapatih jayate, narayanad indro jayate, narayanad astau vasavo jayante, narayanad ekadaśa rudra jayante.

    “Półbóg księżyca, Candra, pojawił się z umysłu Narayana, a półbóg słońca pojawił się z Jego oczu. Kontrolujące bóstwa słuchu i powietrza życia pojawiły się z Narayana, a kontrolujące bóstwo ognia powstało z Jego ust. Od Pana Narayana pochodzi Prajapati, Pan Brahma, Indra, 8 Vasów, 11 ekspansji Pana Śivy i 12-tu Adityów.” W literaturze wedyjskiej smrti jest również powiedziane:

    brahma śambhus tathaivarkaś candramaś ca śatakratuh
    evam adyas tathaivanye yukta vaisnava-tejasa

    jagat-karyavasane tu viyujyante ca tejasa
    vitejaś ca te sarve pancatvam upayanti te

    “Brahma, Śambhu, Surya i Indra są wszyscy zaledwie produktami mocy Najwyższej Osoby Boga. Jest to również prawdą w odniesieniu do wielu innych półbogów, których imiona nie są tutaj wymienione. Kiedy manifestacja kosmiczna zostanie unicestwiona, to różne ekspansje mocy Narayana wtopią się w Narayana. Innymi słowy, wszyscy ci półbogowie umrą. Ich siła życia zostanie im odebrana, a oni wtopią się w Narayana.”
    Dlatego należy wnioskować, że to Pan Visnu, a nie Pan Brahma czy Pan Śiva, jest Najwyższą Osobą Boga. Tak jak urzędnika rządowego przyjmuje się czasami jak cały rząd, chociaż w rzeczywistości jest on jedynie kierownikiem wydziałowym, tak samo półbogowie – mając pełnomocnictwo od Pana Visnu – działają z Jego ramienia, mimo iż nie są tak potężni jak On. Wszyscy półbogowie muszą działać według poleceń Visnu. Dlatego jest powiedziane, ekale iśvara krsna, ara saba bhrtya. Jedynym panem jest Pan Krsna, czyli Visnu, a wszyscy inni są Jego posłusznymi sługami, którzy działają ściśle według Jego polecenia. Różnica pomiędzy Panem Visnu a półbogami wyrażona została również Bhagavad-gicie (9.25). Yanti deva-vrata devan… yanti mad-yajino ‘pi mam: ci, którzy wielbią półbogów, udają się na planety półbogów, podczas gdy czciciele Pana Krsny i Pana Visnu udają się na planety Vaikunthy. Takie są oznajmienia smrti. Dlatego koncepcja, że Pan Visnu jest na tym samym poziomie co półbogowie, jest niezgodna z śastrami. Półbogowie nie są Najwyższym. Supremacja półbogów uzależniona jest od łaski Pana Narayana (Visnu, czyli Krsny).

    biblioteka.nama-hatta.pl/sb_c5/sb_c5.htm

    „Zaś ci, którzy w wioskach czczą ofiarę, czyny i dary,

    Wchodzą w dym, z dymu w noc,

    Z nocy w połowę miesiąca o malejącym księżycu,

    ….Z tych miesięcy do świata przodków,

    Ze świata przodków w przestworza, z przestworzy na księżyc,

    ….Tam przebywają tak długo,

    Jak wielka jest pozostałość ich czynów,

    I tą samą drogą, którą tam przybyli, stamtąd powracają

    Wracają w przestworza, z przestworzy w wiatr,

    Stając się wiatrem, stają się dymem,

    Stając się dymem, stają się mgłą.

    Stając się mgłą, stają się chmurą,

    Stając się chmurą, spływają z deszczem”
    kazwid.w.interia.pl/upaniszady.htm

  3. Mezamir pisze:

    słynne czarne kamienie z Ica, na których są wykonane rysunki operacji chirurgicznych i przedstawione są sylwetki ludzi i dinozaurów, co świadczy o tym że ludzie i dinozaury żyły na planecie Ziemia w tej samej chwili.

    ciosem dla autentyczności tych kamieni jest niejaki Basilio Uchuya i jego żona, Irma Gutierrez de Aparcana. Otóż para ta przyznała się do tego, że wykonała te kamienie własnoręcznie i sprzedawała turystom. Postarzała je „wrzucając je do kurnika a kury robiły resztę bezpardonowo topiąc je pod warstwą swoich… kup.” Para ta przyznała się również do tego, że natchnienie czerpała z komiksów, podręczników szkolnych i czasopism, co tłumaczy kompletną nielogiczność jeśli chodzi o przedstawione gatunki dinozaurów.

    Zapytani czemu zajęli się tworzeniem i sprzedawaniem tych kamieni, ich twórcy odparli, że „to łatwiejsze od uprawiania roli.”
    http://www.paranormalne.pl/topic/17071-sceptycznym-okiem-kamienie-z-ica/

  4. Mezamir pisze:

    Mahabharata
    Początki dynastii księżycowej: król Pururawas

    Początki dynastii księżycowej sięgają najstarszego eonu, kritajugi i ziemskiego króla Pururawasa, który był potomkiem Dakszy Pradżapatiego w siódmym pokoleniu. Narodził się z ósmego syna półboga Manu o imieniu Ila, który, jak wieść niesie, był zarówno jego ojcem jak i matką. Ze świata boskich muzyków gandharwów, gdzie przez jakiś czas zamieszkiwał z piękną nimfą Urwasi, z którą miał sześciu synów, przyniósł na ziemię trzy ognie ofiarne. Był władcą trzynastu wysp i choć sam był człowiekiem, żył w otoczeniu różnych istot, które ludźmi nie były. Król ten był opętany przez swą bohaterskość i toczył wojnę z braminami, odbierając im, wbrew ich protestom, ich kosztowności. W końcu ów zawistny król, który postradał zmysły z powodu swej buty, został przeklęty przez wielkiego proroka, wysłannika Brahmy i przepadł bez wieści.
    Król Nahusza, wnuk Pururawasa i ojciec króla Jajatiego wsławił się swą mądrością, prawością i umiłowaniem Prawdy, gdy jako władca ziemi sprawował kontrolę nad wszystkimi jej mieszkańcami. Oczyścił ziemię z hord dasjusów, którzy choć przypominają swym wyglądem ludzi są wrogami zarówno ludzi jak i bogów. Ostatecznie stał się rywalem samego króla bogów Indry i zdobył władzę nad mieszkańcami nieba dzięki gorącu, które nagromadził poprzez swą ascezę, odwagę i dzielność.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s