A Polska?? Jak zwykle pomiędzy młotem a kowadłem

Niemieckie złoto i amerykańskie banki

A Polska?? Jak zwykle pomiędzy młotem a kowadłem z sojuszami, które szybko mogą stać się pustymi słowami bez pokrycia, tak jak to miało miejsce we wrześniu 1939 r. Wciąż jednak jest czas aby przemyśleć własną rolę w tej sytuacji i dokonać koniecznych zmian, aby tym razem nie dać się zaskoczyć

Zmienia się sytuacja geopolityczna na świecie i być może lada chwila dojdzie do kolejnego rozdania kart, które postawi swiat w zupelnie nowej sytuacji. Jak zwykle diabeł tkwi w szczegółach a jak nie wiadomo o co chodzi to chodzi o pieniądze a ściślej rzecz ujmując o złoto.

 

Niemcy – ku ogólnemu zaskoczeniu nieoczekiwanie zaczęły głośno rozważać możliwość repatriacji swoich zasobów złota przechowywanych w większości w amerykańskich sejfach. Gdyby takie złoto chciał sprowadzić z powrotem jakiś inny niż Niemcy kraj, prawdopodobnie cała ta historia nie miałaby większego znaczenia. Niemcy jednak są nie tylko najpotężniejszym ekonomicznie krajem europejskim, ale mają oprócz tego znaną wszystkim historię agresji wobec innych krajów a nawet świata i ten fakt wywołuje nie tylko zainteresowanie ale także sporą nerwowość.

Na stronie “Russia Today” opublikowano niedawno interesujący artykuł pt. “Germany’s sovereignty restricted by US and allies, insider’s book claims” (Niemiecka suwerenność ograniczona przez USA i Aliantów – wg książki eksperta w temacie). Książka o której mowa w tytule nagłówka artykułu została napisana przez byłego, niemieckiego generała, który był szefem zachodnioniemieckiego, powojennego wywiadu. Nosi ona tytuł “The German Card” (Niemiecka karta) i napsał ją Gerd-Helmut Komossa. W artykule można przeczytać m.in.:

“ W swojej książce “German Card” – Gerd-Helmut Komossa oświadcza, że Niemcy są do dziś kontrolowane przez USA oraz Aliantów i na ich terytorium wyznaczono szereg militarnych celów. G-H Komossa pisze…..

dalej →nowaatlantyda.com

Ten wpis został opublikowany w kategorii . i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

13 odpowiedzi na „A Polska?? Jak zwykle pomiędzy młotem a kowadłem

  1. songo70' pisze:

    „Niemcy chcą odebrać swoje złoto Federal Reserve Bank
    piątek, 18 stycznia 2013 11:00
    Ten temat jest już sygnalizowany przez niemieckie media od kilku miesięcy. Odnotowuję go
    jako znaczącą ciekawostkę:). Bundesbank zwrócił się do Rezerwy Federalnej USA, czyli do
    prywatnego banku, który rości sobie prawo własności do większości dóbr materialnych tej tzw.
    zachodniej cywilizacji, o zwrot złota, które jest własnością Niemiec.
    Niemieckie złoto było przechowywane ponoć od czasów Zimnej Wojny w skarbcu FED oraz we
    francuskim banku Bank De France. W Fedzie leży ponad 1500 ton złota o wartości około 200
    miliardów USD. W banku francuskim jest około 450 ton złota. W Bank Of England też znajduje
    się około 400 ton złota.
    Bundesbank upomina się o ich zwrot od FEDu i od Francji od kilku miesięcy. W przypadku
    FEDu jak dotąd chyba bezskutecznie. Choć nie do końca, FED podobno się zdeklarował, że
    pierwsze 300 ton złota odda w ciągu 7 lat… Czy to oznacza, że tyle czasu potrzebuje, by
    zgromadzić te sztabki w jednym miejscu, bo na razie są mu potrzebne do innego celu?
    Wszelako jest to ruch ciekawy w teatrze wydarzeń upadającego systemu… Ciekawy także z
    takiego powodu, że jeszcze kilka miesięcy temu niemieckie media próbowały temat uciszyć.
    Pojawiały się tam wypowiedzi o konieczności zakończenia dyskusji o złocie, bo miałoby to
    naruszyć „wspaniałe” stosunki między BundesBankiem i FEDem… Dyskusje o zwrocie złota
    także przytaczano jako przykład mydlenia oczu i odwracania uwagi od istotnych problemów.
    Być może, ale jednak fakt próby przeniesienia niemieckiego złota pod własne skrzydła wydaje
    się być także oznaką zbliżającego się upadku starego systemu. Że zajmie to lata… Kolega
    nasz Bashar wyraźnie zwraca nam uwagę, że upadek starego systemu jest powodem do
    radości, a nie do smutku….
    „Czy wasza ekonomia nie jest jednostronnie narzuconą umową, na którą się
    zgodziliście i która kompletnie nie działa?….”.🙂
    Za: silverdoctors
    Za: zerohedge
    i nie tylko.
    1 / 1″
    schodamidonieba.pl/

  2. margo0307 pisze:

    „A Polska?? Jak zwykle (…) Wciąż jednak jest czas aby przemyśleć własną rolę w tej sytuacji i dokonać koniecznych zmian, aby tym razem nie dać się zaskoczyć..”
    Wszystko ładnie, tylko kto ma przemyśleć i dokonać koniecznych zmian ?, bo chyba nikt przy zdrowych zmysłach nie będzie takich nadziei pokładał w ludziach stojących u steru naszego rządu, którym w głowie świta tylko kasa oraz utrzymanie się przy korycie po trupach… ?

    • margo0307 pisze:

      „…Wciąż jednak jest czas aby przemyśleć własną rolę w tej sytuacji i dokonać koniecznych zmian, aby tym razem nie dać się zaskoczyć…”

      Wracam do tych słów w kontekście zderzaka samochodowego pana Łągiewki.
      Pamiętacie tego pana ?
      Ja pamiętam bardzo dobrze, bo z racji tego, że lubię szybką jazdę samochodem – bardzo mu „kibicowałam” i cieszyłam się na samą myśl, że w niedługim czasie będziemy wszyscy jeździć bezpiecznymi samochodami…

  3. margo0307 pisze:

    25 lat zniewalania Polski.
    Raport o wyprzedaży majątku narodowego

    „Trzeba bronić dorobku 25 lat naszej wolności – być z niego dumnym i czerpać inspirację na przyszłość” – przekonuje w swoich reklamówkach wyborczych Bronisław Komorowski. Ta obrona w wykonaniu wieloletniego polityka UD, UW, AWS i PO nie dziwi, ponieważ Komorowski przez większość ostatniego ćwierćwiecza znajdował się w rządzącym establishmencie i ponosi współodpowiedzialność za kształt „polskiej wolności”.

    Ale jest jeszcze inny, ważniejszy powód determinacji obecnego prezydenta i jego obozu, by „bronić dorobku” III RP.
    Otóż „dorobek” ten obejmuje uczynienie z Polski kolonii zagranicznego kapitału, głównie poprzez wyprzedaż majątku narodowego w ręce obcych nabywców.

    Skutki tej polityki, prowadzonej przez kolejne rządy (zwłaszcza te, w których uczestniczył lub które aktywnie wspierał Bronisław Komorowski), są dziś opłakane.
    A więc tak naprawdę zamiast być dumnymi z „25 lat wolności” powinniśmy jako naród czuć się oszukani przez elity, które zafundowały nam nową niewolę – tym razem ekonomiczną.

    Poniższy raport zawiera bilans wyprzedaży majątku narodowego w ostatnim ćwierćwieczu.

    Sektor finansowy
    W 1992 r. rozpoczęła się prywatyzacja polskich banków.
    Jako pierwszy sprzedano BRE Bank, który trafił w ręce niemieckiego Commerzbanku.
    Potem był Bank Śląski, przejęty przez holenderski ING.
    Irlandzki AIB kupił Wielkopolski Bank Kredytowy, a następnie Bank Zachodni i połączył je w jeden Bank Zachodni WBK. Jednak w 2011 r. z powodu kryzysu Irlandczycy sprzedali BZ WBK hiszpańskiemu bankowi Santander.
    Bank Gdański najpierw został kupiony przez prywatny Bank Inicjatyw Gospodarczych, który powstał w 1989 r. w środowisku komunistycznej nomenklatury, a następnie już jednolity BIG Bank Gdański przejęli Portugalczycy z banku Millenium, nadając mu swoją nazwę.
    Inwestorem strategicznym wBanku Przemysłowo-Handlowym został niemiecki Bayerische Hypo- und Vereinsbank, zaś w Powszechnym Banku Kredytowym – austriacki Bank Austria Creditanstalt. Później obaj zagraniczni właściciele połączyli się, a ich polskie filie przyjęły wspólną nazwę BPH, którego większość oddziałów z czasem została włączona do Pekao SA, zaś reszta – do amerykańskiego GE Money Banku.
    Sam Pekao SAod wielu lat jest własnością włoskiej grupy UniCredit, podobnie jak Bank Handlowy – amerykańskiego Citibanku.
    Ostatnim sprywatyzowanym podmiotem z tej branży był Bank Gospodarki Żywnościowej, kontrolowany dziś przez holenderski Rabobank.
    W posiadaniu skarbu państwa pozostaje już tylko 31 proc. udziałów w PKO BP oraz całkowicie państwowy Bank Gospodarstwa Krajowego.

    Obcy kapitał dominował też w prywatyzacji branży ubezpieczeniowej.
    Największa firma, Powszechny Zakład Ubezpieczeń, przeżywał przy tym wieloletnie zawirowania: najpierw rząd Buzka zawarł umowę o sprzedaży 20 proc. akcji portugalsko-holenderskiemu konsorcjum Eureko i 10 proc. Bankowi Gdańskiemu (które z czasem także przejęło Eureko), a później podpisał aneks do tej umowy, gwarantujący Eureko zakup dalszych 21 proc.
    Ponieważ jednak aneks nie został zrealizowany, sprawa trafiła do międzynarodowego arbitrażu i wreszcie za rządów Tuska doszło do zawarcia ugody, na mocy której Holendrzy sprzedali większość swoich akcji na giełdzie.
    Także skarb państwa pozbył się w ten sposób części swoich udziałów i dziś posiada ich już tylko 35 proc.

    Najbardziej wymowną ilustracją prywatyzacyjnego szaleństwa jest wyprzedaż akcji Giełdy Papierów Wartościowych, poprzez którą realizuje się największe transakcje prywatyzacyjne.
    Obecnie skarb państwa posiada zaledwie 35 proc. udziałów w GPW, choć nadal ma zagwarantowany ponad 50-proc. udział głosów na walnym zgromadzeniu.

    Sektor górniczy i energetyczny
    Tak hołubiona w PRL branża węglowa nie miała w III RP szczęścia.
    Najpierw rząd Buzka w ramach realizacji „programu naprawy górnictwa” zlikwidował lub połączył 26 kopalń węgla kamiennego, zmniejszając zatrudnienie o ok. 150 tys. osób.
    Natomiast rząd Tuska rozpoczął prywatyzację tej branży: całkowicie sprzedano kopalnię „Bogdanka” leżącą niedaleko Lublina, a także 31 proc. akcji Jastrzębskiej Spółki Węglowej. Natomiast w KGHM Polska Miedź, który prywatyzowano w kilku etapach, skarb państwa posiada dziś niespełna 32 proc. udziałów. A w PKN Orlen, który jest największą firmą paliwową w Polsce, państwo ma już tylko 27,5 proc. akcji.

    W latach 2006-2007 powstały w tej branży cztery duże koncerny.
    Jak dotąd w większości sprywatyzowany został śląski Tauron (skarb państwa zachował tylko 30 proc. udziałów plus wpływ na 10 proc. udziałów w rękach KGHM), a częściowo – gdańska Energa (51,5 proc. udziałów skarbu państwa w kapitale zakładowym, choć 64 proc. głosów na walnym zgromadzeniu akcjonariuszy), poznańska Enea (51,5 proc. udziałów skarbu państwa) i warszawska Polska Grupa Energetyczna (ponad 58 proc. udziałów skarbu państwa).
    Trzeba jednak pamiętać, że na tych czterech koncernach polska energetyka się nie kończy.
    Zanim one powstały, przystąpiono do wyprzedaży wielu lokalnych elektrowni i elektrociepłowni, czego najgłośniejszym przykładem był warszawski Stoen, przejęty przez niemiecką firmę RWE.
    Ten sam właściciel kontroluje zresztą także Elektrociepłownię Będzin.

    Warto zwrócić uwagę, że największymi inwestorami w branży energetycznej okazały się zagraniczne koncerny państwowe, co sprawia, że trudno te transakcje określić mianem prywatyzacji.
    Francuski koncern Électricité de France kupił elektrociepłownie Kraków, Zielona Góra, Rybnik, Wybrzeże, a takżeToruńską Energetykę Cergia, Zespół Elektrociepłowni Wrocławskich „Kogeneracja” i Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej w Tarnobrzegu.
    Z kolei szwedzki koncern Vattenfall nabył Elektrociepłownie Warszawskie (7 przedsiębiorstw ogrzewających stolicę) oraz Górnośląski Zakład Energetyczny.
    10 lat po tym zakupie Szwedzi odsprzedali obie firmy kontrolowanym przez skarb państwa spółkom PGNiG i Tauron, przy czym – zdaniem ekspertów – nabywcy znacznie przepłacili.

    Naszą energetykę przejmują nawet Czesi. Tamtejsza firma CEZ kupiła Elektrownię Skawina iElektrociepłownię Chorzów.
    Z kolei francuski koncern GdF Suez stał się właścicielem Elektrowni Połaniec, zaś Stołeczne Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej przeszło w ręce francuskiej firmy Dalkia, która wcześniej kupiła już Zespół Elektrociepłowni w Łodzi, Zespół Elektrociepłowni Poznańskich, Poznańską Energetykę Cieplną oraz infrastrukturę ciepłowniczą w kilkudziesięciu mniejszych miastach.

    W tej branży zaznaczył swoją obecność również jeden z najbogatszych polskich biznesmenów, Zygmunt Solorz-Żak. Poprzez spółkę Elektrim został on właścicielem niemal połowy udziałów w Zespole Elektrowni Pątnów-Adamów-Konin i po wieloletnim sporze ze skarbem państwa, za rządów Tuska przejął kontrolę nad całym koncernem, do którego dołączono jeszcze kopalnie węgla brunatnego Adamów i Konin.
    Warto dodać, że ten sam Solorz-Żak kupił również spółkę Polkomtel, operatora sieci komórkowej Plus, należącego wcześniej do kilku firm kontrolowanych przez skarb państwa.

    Sektor hutniczy
    Już w 1992 r. Hutę Warszawa sprzedano włoskiemu koncernowi Lucchini, który po kilkunastu latach odsprzedał ją firmie ArcelorMittal Poland. Ta ostatnia wchodzi w skład największego koncernu hutniczego świata, hindusko-amerykańskiego Mittal Steel Company, któremu rząd Millera sprzedał Polskie Huty Stali.
    W skład PHS wchodzą 4 przedsiębiorstwa stanowiące łącznie 70 proc. branży stalowej w Polsce: Huta Katowice w Dąbrowie Górniczej, Huta im. T. Sendzimira w Krakowie, Huta Florian w Świętochłowicach, Huta Cedler w Sosnowcu.
    Później ArcelorMittal Poland dokupiła Hutę Królewska w Chorzowie i Koksownię Zdzieszowice.

    Spośród innych firm z tej branży zwraca uwagę los Huty Stalowa Wola, której cywilna część została sprzedana chińskiemu koncernowi Guangxi LiuGong Machinery.
    Natomiast Hutę Ostrowiec nabyła hiszpańska grupa Celsa, zaś Hutę Zawiercie – amerykańska firma Commercial Metals Company.
    Pozostałe huty metali zostały zlikwidowane lub znajdują się w stanie upadłości.

    Całkowicie sprywatyzowane zostało hutnictwo szkła, i to już w pierwszych latach III RP. Właścicielami poszczególnych zakładów zostali Niemcy (Huta Szkła „Biaglass” w Białymstoku, Huta Szkła Okiennego „Kunice” w Żarach, Huta Szkła „Ujście”), Austriacy (Częstochowska Huta Szkła), Amerykanie (Huta Szkła „Jarosław”, Huta Szkła „Antoninek” w Poznaniu).
    Natomiast Krośnieńskie Huty Szkła, które były jedną z pierwszych pięciu spółek notowanych na warszawskiej giełdzie w 1991 r., od kilku lat znajdują się w upadłości, a ich majątek jest likwidowany.

    Sektor stoczniowy
    Stocznie, które w każdym nadmorskim kraju są podstawą gospodarki morskiej, w III RP padły ofiarą nieudolnej polityki kolejnych rządów.
    Najsławniejsza z nich, Stocznia Gdańska, najpierw została postawiona w stan upadłości, potem połączona ze Stocznią Gdynia, a w końcu sprzedana ukraińskiemu Związkowi Przemysłowemu Donbasu (który wcześniej kupił też Hutę Częstochowa), przejętemu po pewnym czasie przez dwa rosyjskie koncerny.
    Natomiast stocznie w Gdyni i Szczecinie również przeszły postępowania upadłościowe, by w końcu otrzymać pomoc państwa, którą jednak Komisja Europejska uznała za nielegalną.
    Rząd Tuska przez wiele miesięcy mamił opinie publiczną wizją inwestora z Kataru, który miałby uratować obie firmy, a gdy okazało się to fikcją, przystąpiono do całkowitej wyprzedaży majątku tych stoczni (oraz zwalniania pracowników), by spłacić wierzycieli.

    Telekomunikacja i Ruch
    Największą prywatyzacją w dziejach III RP była sprzedaż Telekomunikacji Polskiej SA, która wówczas posiadała monopol na rynku telefonii stacjonarnej.
    Rząd Buzka sprzedał niemal połowę udziałów w TP SA konsorcjum francuskiej państwowej firmy France Télécom i Kulczyk Holding.
    W następnych latach Francuzi odkupili akcje należące do Kulczyka i dziś sami kontrolują Telekomunikację, zmieniając jej nazwę na Orange Polska.

    Inną bardzo znaczącą firmą, która przeszła w obce ręce, jest Ruch SA – największy kolporter prasy na polskim rynku.
    Pomysły na jego prywatyzację snuto od dawna, lecz dopiero w 2010 r. sprzedano zarejestrowanej w Holandii spółce Lurena Investments, za której pośrednictwem swoje inwestycje prowadzą dwa amerykańskie fundusze inwestycyjne.

    Sektor farmaceutyczny
    Niezwykle intratna – także ze względu na politykę refundacyjną państwa – jest w Polsce produkcja leków.
    Nic dziwnego, że prywatyzowane zakłady farmaceutyczne zawsze miały znaczących nabywców.
    Za rządów Buzka amerykański koncern ICN przejął Polfę Rzeszów, a brytyjski Glaxo Wellcome Found – Polfę Poznań.
    Polfy w Kutnie i Krakowie należą dziś do izraelskiej grupy Teva (choć zakład krakowski pierwotnie sprzedano chorwackiej firmie Pliva),
    Polfa Grodzisk Mazowiecki – do węgierskiej spółki Gedeon Richter,
    Polfa Bolesławiec – do niemieckiej firmy Gerresheimer,
    Polfa Łódź – do słoweńsko-polskiej spółki Sensilab,
    jeleniogórska Jelfa – do litewskiej grupy Sanitas (sprzedanej kilka lat temu kanadyjskiej firmie Valeant Pharmaceuticals).
    Jedynym krajowym potentatem w tej branży jest znany biznesmen Jerzy Starak, który przejął Polfy w Starogardzie Gdańskim (obecnie Polpharma), Lublinie i Warszawie.

    Uzdrowiska
    Pierwszym sprywatyzowanym uzdrowiskiem był Nałęczów, sprzedany w 2001 r. holenderskiej firmie East Springs International.
    Ale dopiero rząd Tuska na masową skalę przystąpił do pozbywania się firm z tej – jakże ważnej społecznie – branży.
    W ostatnich latach pod młotek poszły uzdrowiska: Ustka, Kraków-Swoszowice, Ustroń, „Solanki” Inowrocław, Połczyn, Cieplice, Wieniec, Przerzeczyn, Świeradów Czerniawa, Kamień Pomorski, Konstancin-Zdrój, Iwonicz oraz Zespół Uzdrowisk Kłodzkich.

    Sektor chemiczny
    Większość przedsiębiorstw z branży chemicznej została sprzedana jeszcze w latach 90.
    Firmy z marką Pollena kupili głównie Niemcy („Pollena-Nowy Dwór Mazowiecki”, „Pollena-Racibórz”, „Pollena-Lechia” w Poznaniu),
    Brytyjczycy („Pollena-Wrocław”, „Pollena-Uroda” w Warszawie) i Holendrzy („Pollena-Bydgoszcz”). Z kolei branżę oponiarską zdominowali Amerykanie (Sanockie Zakłady Przemysłu Gumowego „Stomil Sanok”, Firma Oponiarska „Dębica”) i Francuzi („Stomil-Olsztyn”).
    Polską celulozę wykupili również Amerykanie (Zakłady Celulozowo-Papiernicze w Kwidzynie, Przedsiębiorstwo Opakowań „Pakpol” w Białymstoku), ale także Szwedzi (Kostrzyńskie Zakłady Papiernicze), Brytyjczycy (Kieleckie Zakłady Wyrobów Papierowych) czy Francuzi (Śląskie Zakłady Papiernicze „Silesianpap” w Tychach).

    Wielu chętnych z zachodniej Europy znalazło się do przejęcia branży cementowej: przede wszystkim Niemcy (Cementownia „Odra” w Opolu, Kombinat Cementowo-Wapienniczy „Warta” w Działoszynie, Cementownia „Nowiny”, Cementownia „Warszawa”, Cementownia „Wejherowo”), lecz także Belgowie (Cementownia „Strzelce Opolskie”, Zakłady Cementowo-Wapiennicze „Górażdże” w Opolu), Francuzi (Kombinat Cementowo-Wapienniczy „Kujawy” w Piechcinie, Cementownia „Małogoszcz”), Irlandczycy (Cementownia „Ożarów”, Cementownia „Rejowiec”).

    Sektor spożywczy
    Wśród pierwszych firm prywatyzowanych w III RP znalazła się najsławniejsza polska fabryka czekolady E. Wedel SA.
    Najpierw kupił ją amerykański koncern PepsiCo., następnie brytyjska firma Cadbury, później kolejny amerykański koncern Kraft Foods, który jednak na żądanie Komisji Europejskiej musiał się pozbyć warszawskich zakładów, więc sprzedał je japońskiemu koncernowi Lotte Group.
    Losy Wedla stanowią dobrą ilustrację tego, jak potraktowano polski przemysł spożywczy, nawet ten z ogromnymi tradycjami.
    Szczególnie aktywni okazali się tu Amerykanie, którzy już na początku lat 90. kupili m.in. Zakłady Przemysłu Cukierniczego „Olza” w Cieszynie, Zakłady Przemysłu Owocowo-Warzywnego „Pudliszki”, rzeszowską „Alimę”, poznańskie zakłady „Amino”.
    Zainteresowali się także branżą tłuszczową (Nadodrzańskie Zakłady Przemysłu Tłuszczowego w Brzegu), podobnie jak Holendrzy (Zakłady Tłuszczowe „Olmex” w Katowicach, Zakłady Tłuszczowe „Kruszwica”).
    Natomiast w branży cukrowniczej dominują dziś trzy niemieckie koncerny: Südzucker jest właścicielem cukrowni Cerekiew, Ropczyce, Strzelin, Strzyżów, Świdnica, Pfeifer&Langen – cukrowni w Gostyniu, Miejskiej Górce, Środzie Wielkopolskiej i Glinojecku, zaś Nordzucker – cukrowni w Chełmży i Opalenicy.
    Należąca wciąż do państwa Krajowa Spółka Cukrowa kontroluje tylko 7 zakładów.

    Sprywatyzowano również branżę spirytusową. I tu mocno zaznaczyli swoją obecność zagraniczni inwestorzy kupujący poszczególne Polmosy:
    Francuzi (w Poznaniu), Szwedzi (w Zielonej Górze), Brytyjczycy (w Łańcucie).
    Choć znaleźli się też krajowi biznesmeni, tacy jak Janusz Palikot, który jeszcze od rządu Buzka kupił Polmos w Lublinie, czy Aleksander Gudzowaty, któremu rząd Millera sprzedał Polmos we Wrocławiu.

    Podobnie było z zakładami tytoniowymi, które zostały przejęte przez wielkie międzynarodowe koncerny: British American Tobacco (Przedsiębiorstwo Wyrobów Tytoniowych w Augustowie), Philip Morris (Zakłady Przemysłu Tytoniowego w Krakowie), Imperial Tobacco (Zakłady Przemysłu Tytoniowego w Radomiu, Wytwórnia Wyrobów Tytoniowych w Poznaniu).

    Kto sprzedał i za ile?
    Prywatyzację majątku państwowego rozpoczął w 1991 r. rząd Jana Krzysztofa Bieleckiego, w którym ministrem przekształceń własnościowych był Janusz Lewandowski. Funkcję tę pełnił on także w rządzie Hanny Suchockiej w latach 1992-1993.

    W sumie jednak dochody z prywatyzacji w pierwszym okresie rządów postsolidarnościowych wyniosły niespełna 1,5 mld zł.

    Ekipa SLD-PSL, w której za przekształcenia własnościowe odpowiadał Wiesław Kaczmarek, przekroczyła tę kwotę już w pierwszym roku swego urzędowania.

    W następnych latach prywatyzacja znacznie przyspieszyła:
    w 1995 r. dochody z niej wyniosły 2,6 mld zł,
    w 1996 r. – 3,7 mld zł,
    a w 1997 r. – 6,5 mld zł.

    Rekordowa okazała się jednak kolejna kadencja, w której rządził Polską Jerzy Buzek.
    Jego ministrowie z koalicji AWS-UW, zwłaszcza Emil Wąsacz i Aldona Kamela-Sowińska,

    już w 1998 r. sprzedali majątek za 7 mld zł,
    w 1999 r. – za ponad 13 mld zł,
    w rekordowym roku 2000 – za 27 mld zł,
    zaś w 2001 r. – za 6,8 mld zł.

    Dochody z prywatyzacji znacznie zmalały za rządów Leszka Millera (2,8 mld zł w 2002 r. i 4,1 mld zł w 2003 r.), by znów wzrosnąć pod rządami Marka Belki, gdy ministrem skarbu państwa był Jacek Socha (ponad 10 mld zł w 2004 r. i 3,8 mld zł w 2005 r.).

    Na wstrzymanie masowej wyprzedaży mienia państwowego zdecydował się tylko rząd Prawa i Sprawiedliwości, dlatego był to okres najmniejszych wpływów z prywatyzacji (zaledwie 622 mln zł w 2006 r. i 1,9 mld zł w 2007 r.).

    Powrót do forsownej prywatyzacji nastąpił pod rządami Donalda Tuska, szczególnie w jego pierwszej kadencji, gdy resortem skarbu zarządzał Aleksander Grad.

    Za sprzedany majątek w 2008 r. udało mu się uzyskać kwotę niespełna 2,4 mld zł, w 2009 r. – 6,6 mld zł,
    a rekordowy okazał się rok 2010, gdy przychody resortu skarbu sięgnęły 22 mld zł.
    W 2011 r. było to 13 mld zł,
    a rok później, gdy Grada zastąpiłMikołaj Budzanowski – ponad 9 mld zł.

    Ostatnie lata, gdy ministrem skarbu jest Włodzimierz Karpiński, nie przyniosły już tak dużych dochodów:

    w 2013 r. – 4,4 mld zł,
    a w 2014 r. – tylko 1 mld zł.

    Czy to oznacza powolne odejście od wyprzedaży majątku narodowego?
    Nie, po prostu tego majątku jest coraz mniej i nie należy już liczyć na takie kwoty, jak uzyskiwali Wąsacz czy Grad.

    W sumie za rządów PO-PSL uzyskano z prywatyzacji ok. 58,6 mld zł.
    To więcej niż w okresie rządów Buzka, który był dotąd rekordowy pod tym względem (ok. 54,3 mld zł). Natomiast od roku 1991 do 2014 sprzedano majątek państwowy za łączną kwotę ok. 152,5 mld zł. To mniej więcej połowa rocznego budżetu państwa!

    Czy za te pieniądze Polska się rozwinęła?
    Czy zbudowano autostrady, nowe linie kolejowe, szkoły, szpitale?
    A może zaoszczędzono te miliardy na jakimś funduszu rezerwowym, by służyły emerytom, którzy przecież budowali sprzedawane zakłady pracy?
    Niestety nie. Całe dochody z prywatyzacji – i tak przecież znacznie zaniżone w stosunku do wartości sprzedanego majątku – zostały po prostu „przejedzone” przez kolejne rządy, traktujące je jako dodatkowe źródło dochodów budżetowych.

    W ten sposób my, Polacy, nie mamy już ani majątku wypracowanego przez kilka pokoleń, ani pieniędzy, za które ten majątek został sprzedany.

    Czy odpowiedzialni za tę politykę – kolejni ministrowie, premierzy i prezydenci – poniosą kiedyś sprawiedliwą karę?
    Czy staną przed narodowym trybunałem, który osądzi ten „dorobek polskiej wolności”?
    Musimy zrobić wszystko, aby tak się stało.

    Paweł Siergiejczyk 08 KWIECIEŃ 2015
    (Artykuł ukazał się w tygodniku „Nasza Polska” nr 12 (1010) z 24 III 2015 r)
    źródło:
    http://www.naszapolska.pl/index.php/categories/kronika-wyprzedazy-polski/18524-25-lat-zniewalania-polski-raport-o-wyprzedazy-majatku-narodowego

  4. Maria_st pisze:

    „@zafajdany ten świat i czas w nim obecny.
    Zaczyna być jak przewidziałem i trzy i dwa i rok temu.

    Polska zaczyna być krajem policyjnym. Zbliżamy się do granicy Apartchaidu. Jednego obywatela zgnoją zaszczują i doprowadza do samo zabójstwa.
    Złodzieje zaś, bandyci i desperaci będą zażywać wolności
    Państwo zła jakim zaczął być nasz kraj teraz poprzez Fiskus zamierza nanieść takie kary na podstawowego podatnika ze doprowadzi to do zaniku handlu.

    Przyjęcie zasady ze materiały zebrane przez niewłaściwy urząd są dowodem w sprawie zakrawa na kuriozum prawny. Przyjęcia zasady ze kontrole przeprowadza ten co che to szok jakiego nigdy nie bylo . Co oznacza ze Nowosądecki kupiec może być kontrolowany przez fioskus w gdańsku i ma się tam stawić na rozliczenie.

    No ludzie jak się nie opamiętacie i nie pognacie tego całego zła wychodnego z PO to całkiem w tym piekle polskim oddacie ducha……
    Jesteście jak powiedziałem białymi, murzynami europy najtańszą siłą roboczą a teraz ograniczają w mieście strefy prędkość jazdy do 30 km/h. Które maja osiągnąć 70 % zasobów terenowych miast.
    Zapomnieli tylko ci mędrcy, których wybieramy a należy pogonić za granice tego kraju ze nasze samochody i producenci nie przewidywali takich kuriozalnych idiotyzmów.
    I kuriozum kolejne, Kiszczak dwa lata w zawieszeniu za swe niegodziwości……dla tego kraju. Widać dobrze się sprawował dla swoich.
    Oto POLSKA kraj prawa.
    Jak powiedziałem wyjdzie stąd prawo, ale wszetecznego zła na cały świat. I wywiedzie go stąd dwóch ludzi w sutannach. Potem ono wróci, aby stanąć przeciwko swym twórcom i nie będzie dla nich ani ucieczki ani ratunku.
    Nim jednak to się stanie bardzo wielu z wielu doświadczy wie kich cierpień.
    Potem się zacznie.

    Możecie to zmienić. Ten brak zrozumienia i litości dla bliźniego. Niby jesteście katolikami. Wiec gdzież wasz Bóg niby litościwy a sprawiedliwy?
    Czeka na jatkę?
    To ma być sprawiedliwość?
    Mamy się wyrżnąć w pień? Jako w nagrodę?
    MUKI07:16 ”
    http://muki.salon24.pl/651274,przed-rozlozeniem-jedynki-na-czynniki-pierwsze#comment_10411404

    pod rozwagę

  5. Maria_st pisze:

    „Polska doczekała się miejsca w europejskiej czołówce. Eurostat wyliczył najbiedniejsze regiony Unii Europejskiej. 25 proc. regionów nędzy to polskie województwa. Rząd Ewy Kopacz dalej twierdzi, że Polska wyszła z kryzysu zwycięsko i służy światu za wzór gospodarności.
    Na podium nędz europejskich znaleźliśmy się obok Bułgarów, Rumunów i Węgrów, których rządy również zapewniają własne społeczeństwa, że jest im bardzo dobrze. Przepraszam… Rumuni i Węgrzy słyszą, że jest im prawie dobrze, Bułgarzy, że będzie lepiej. Tylko Polacy zaczynają popadać w zbiorową schizofrenię dowiadując się z telewizji, że są jednym z najbogatszych narodów Europy, podczas kiedy grzebiąc w kieszeniach i portfelach nie mogą znaleźć tych pieniędzy, które tak doskonale widzi rząd. Krótko mówiąc, jest nam tak dobrze, że dobrze nam tak.
    Eurostat informuje, że mieszkańcy Lubuskiego, Świętokrzyskiego, Podkarpackiego, Podlaskiego i Warmińsko-Mazurskiego średnio zarabiają lub dostają z zasiłków ponad połowę mniej (48 proc.) niż wynosi średnia dochodu w Unii Europejskiej. Przy czym mówimy o średnich, nie medianach, więc najniższe dochody są na poziomie poniżej europejskiego minimalnego dochodu osób żyjących na skraju ubóstwa.
    Wyjaśniając inaczej – średnio zarabiający Polacy z tych regionów mogą śmiało jechać na służbę do bezrobotnych na zasiłkach w Wielkiej Brytanii, Niemczech, Francji, Holandii, Belgii, ale również do Czechów i Słowaków.
    Ewa Kopacz jeszcze w kampanii prezydenckiej przed II turą wyborów mówiła tak: – Główny Urząd Statystyczny ogłosił bardzo dobre wskaźniki, jeśli chodzi o wzrost gospodarczy: 3,5 proc. wzrostu w pierwszym kwartale tego roku i 3,4 proc. w ubiegłym roku. 130 tys. mniej bezrobotnych młodych ludzi w ciągu dwóch lat. To są fakty. Wzrost płacy minimalnej o 80 proc. i średniej o 40 proc. To są fakty – mówiła premierzca i pytała retorycznie kontrkandydata swojego partyjnego kolegi Bronisława Komorowskiego: – Chciałabym usłyszeć szczerą odpowiedź, czemu służy straszenie Polaków tym, że kraj się rozpada, że gospodarka nie funkcjonuje, kiedy fakty i konkretne liczby mówią coś innego.
    Od tamtej pory – opierając się na oficjalnych komunikatach rządowych (premierzycy i ministrów) – dowiadywaliśmy się, że jest coraz lepiej. Że, w ogóle, lepiej być nie może. I, że lepiej na razie nie będzie – to prawdopodobnie jedne prawdziwe słwoa premier Ewy Kopacz. ”
    http://3obieg.pl/zielona-wyspa-czy-wyspa-nedzy

    • margo0307 pisze:

      „…Krótko mówiąc, jest nam tak dobrze, że dobrze nam tak…”
      _____________________________
      Doskonała… sentencja, którą użyłabym jako… podsumowanie całości tego co powyżej…🙂

      Wczoraj, pooglądałam sobie troszkę strony internetowe z ogłoszeniami oferującymi pracę w okolicach miejsca mojego zamieszkania…
      I przyznam, że… z niemałym zdziwieniem „przeleciałam” chyba ze 12 stron, na których było średnio po 7 do 8 ogłoszeń oferujących pracę ale… tylko fizyczną – nie licząc… doradców handlowo-ubezpieczeniowo-bankowych… 😛
      Wynika z tego, że wszystkie stanowiska pracy umysłowej są obsadzane „we własnym gronie”…😉 a praca wymagająca nakładu siły fizycznej – oferowana jest niemal non-stop…
      Pierwszy chyba raz w moim życiu😉 spisałam niektóre nr-y telefonów i na tzw. „luzie” – bo na szczęście nie szukam pracy – podzwoniłam do kilku pracodawców…
      Średnie, oferowane wynagrodzenie za pracę np. kasjerki w „żabce” czy innym badziewnym składzie bezwartościowych artykułów to… 1200 zł / miesięcznie…
      Zadzwoniłam też na pocztę, która szukała doręczyciela przesyłek…, i tam płaca za tę pracę była na podobnym poziomie…
      W końcu…, spytałam panią kadrową – ile zarabia, skoro proponuje tak śmiesznie niskie wynagrodzenie… i wiesz Maryś co usłyszałam w odpowiedzi ?… – że jestem… bezczelna po czym pani „była uprzejma” się… rozłączyć…😕

      Nie chce mi się już nawet tego komentować, bo zbędne są słowa przy takim traktowaniu bliźnich…:/
      Oto poziom naszej świadomości w… naszej codzienności…

  6. marek pisze:

    Jak nam skończą robić koło dooopy , to możemy eksterioryzować w kierunku energooszczędnej żarówki 25 wat oświetlającej nasz apartament.
    Polacy zawsze błyszczą w świecie ,swym ciemnogrodem i naiwnością , a cwaniaczki i różnej maści oszołomy bawią się w polityków kosztem przyszłości tych pierwszych .
    Byłem i będę za dyktaturą , demokracja to ustrój który rozkłada społeczeństwo , a żywi złodziei …

    m

  7. monika pisze:

    Polska niedługo mam nadzieję zacznie się zmieniać i budzić z letargu na który bez wątpienia zapadła. Przepowiednie dokładnie o tym mówią jak na przykład ta:

    http://www.zjawiskaniewyjasnione.pl/2016/10/05/przepowiednie-s-lucji-przeznaczenie-polski-wojna-jadrowa-i-apokalipsa/

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s